Kiedy państwo zawodzi, mieszkańcy biorą sprawy w swoje ręce. „Lincz” to thiller oparty na głośnej sprawie samosądu, który odbił się szerokim echem w mediach. Zdjęcia realizowano na Warmii – m.in. w Olsztynie, Barczewie i Bartołtach Wielkich.
„Lincz” to polski dramat fabularny z 2010 roku w reżyserii Krzysztofa Łukaszewicza — jego pełnometrażowy debiut. Film powstał w oparciu o głośną sprawę samosądu, do jakiego doszło 1 lipca 2005 roku we Włodowie na Maurach, gdzie kilku mieszkańców zamordowało 60‑letniego recydywistę terroryzującego okoliczną wieś.
Nie tylko sensacja, ale i problem społeczny
Akcja „Linczu” rozgrywa się w fikcyjnej wsi, gdzie przez lata narasta napięcie między mieszkańcami a brutalnym recydywistą. Gdy zawodzi państwo i policja, mieszkańcy postanawiają sami wymierzyć sprawiedliwość. W efekcie 60‑latek zostaje pobity na śmierć, a sześciu ludzi — dotychczas niekaranych — trafia na ławę oskarżonych o morderstwo ze szczególnym okrucieństwem.
Film pokazuje mechanizmy przemocy, ale też bezsilność społeczności wobec systemu, który zawodził mieszkańców nawet przy wielokrotnych sygnałach o zagrożeniu. To z jednej strony kino z silnym ładunkiem sensacyjnym, a z drugiej — oskarżenie wobec zaniedbań instytucji państwa.
Zdjęcia realizowano 25 maja – 10 czerwca 2010 roku w Warmii i Mazurach — m.in. w Olsztynie, Barczewie i Bartołtach Wielkich — by oddać klimat północno‑wschodniej Polski. W obsadzie znaleźli się m.in.: Leszek Lichota (Adam Grad), Łukasz Simlat (Dariusz Grad), Maciej Mikołajczyk (Marcin Grad), Izabela Kuna (Jagoda Słota), Tamara Arciuch (mecenas Łubieńska) oraz Wiesław Komasa (Zaranek).
Sejm i festiwale
Film szybko trafił na festiwale. Zdobył Grand Prix – Wielkiego Jantara 2010 na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” jako najlepszy debiut fabularny. Jury doceniło go „za szokujący obraz polskiej rzeczywistości i ukazanie słabości państwa w obronie zagrożonej jednostki”. Główną nagrodę aktorską przyznano Leszkowi Lichocie za rolę męską. Poza Koszalinem „Lincz” pojawiał się także na Warszawskim Festiwalu Filmowym.
Film był też pokazywany w Sejmie RP w 2012 roku w ramach cyklu „Film Polski w Kulturze Narodowej”.
